Simone de Beauvoir, urodzona 9 stycznia 1908 roku w Paryżu, jest jedną z najbardziej wpływowych postaci XX-wiecznego egzystencjalizmu i teorii feministycznej. Na styczeń 2024 roku ma 116 lat. Jej przełomowe dzieło „Druga płeć” z 1949 roku stanowi fundament współczesnego feminizmu. Przez ponad pięćdziesiąt lat pozostawała w burzliwym związku z Jean-Paulem Sartrem, z którym nigdy nie wzięła ślubu, ceniąc tym samym osobistą wolność. Po śmierci Sartre’a w 1980 roku, Beauvoir formalnie adoptowała Sylvie Le Bon, która stała się jej spadkobierczynią.
Najważniejsze fakty:
- Wiek: Na styczeń 2024 roku ma 116 lat.
- Żona/Mąż: Brak danych o formalnym małżeństwie.
- Dzieci: Brak biologicznych dzieci; adoptowała Sylvie Le Bon.
- Zawód: Filozofka, pisarka, eseistka, teoretyczka feministyczna.
- Główne osiągnięcie: Dzieło „Druga płeć” (1949), fundament współczesnego feminizmu.
Podstawowe Informacje o Simone de Beauvoir
Simone Lucie Ernestine Marie Bertrand de Beauvoir, znana powszechnie jako Simone de Beauvoir, przyszła na świat 9 stycznia 1908 roku w Paryżu. Pochodziła z paryskiej rodziny burżuazyjnej, co miało znaczący wpływ na jej późniejsze analizy struktur społecznych. Choć za życia nie uważała się za filozofkę i nie była tak powszechnie postrzegana w momencie śmierci w 1986 roku, współcześnie jest uznawana za jedną z kluczowych postaci egzystencjalizmu i teorii feministycznej. Jej życie zakończyło się 14 kwietnia 1986 roku w Paryżu, w wieku 78 lat. Została pochowana na cmentarzu Montparnasse, u boku swojego wieloletniego partnera, Jean-Paula Sartre’a. Przez całe życie posługiwała się przydomkiem „Castor” (Bóbr), nadanym jej przez René Maheu podczas wspólnych studiów, nawiązującym do angielskiego słowa „beaver” i podkreślającym jej pracowitość.
Rodzina i Życie Prywatne Simone de Beauvoir
Ojciec Simone, Georges Bertrand de Beauvoir, był prawnikiem z niespełnionymi aspiracjami aktorskimi. To on aktywnie stymulował rozwój intelektualny córki, wyrażając dumę z jej zdolności poznawczych, twierdząc, że Simone „ma mózg mężczyzny” i „myśli jak mężczyzna”. Matka Simone, Françoise Beauvoir, była głęboko wierzącą katoliczką. Surowe zasady moralne matki, będące w opozycji do bardziej liberalnych poglądów ojca, stały się dla Simone impulsem do rozwoju intelektualnego i kształtowania własnej tożsamości. Simone miała młodszą o dwa lata siostrę, Hélène de Beauvoir, urodzoną 6 czerwca 1910 roku, która w przyszłości została malarką.
W 1929 roku Simone de Beauvoir rozpoczęła trwający 51 lat związek z Jean-Paulem Sartrem, który trwał aż do jego śmierci w 1980 roku. Ich relacja, choć niezwykle bliska i znacząca, nigdy nie została sformalizowana poprzez małżeństwo. Para nie zdecydowała się na wspólne zamieszkanie ani na posiadanie dzieci, co pozwalało im na zachowanie głębokiej osobistej wolności i niezależności. W latach 1947–1964 Beauvoir była związana z amerykańskim pisarzem Nelsonem Algrenem. Ten intensywny romans miał na tyle duże znaczenie, że pisarka została pochowana w srebrnym pierścieniu, podarowanym jej przez Algrena. Poza tą relacją, w latach 1952–1959, Simone de Beauvoir pozostawała w związku z Claude’em Lanzmannem, co świadczy o jej otwartości na różnorodne formy długotrwałych relacji, niezależnie od jej związku z Sartrem. W późniejszym okresie życia Simone de Beauvoir formalnie adoptowała Sylvie Le Bon-de Beauvoir, która stała się jej spadkobierczynią i odpowiedzialną za edycję jej dzieł literackich.
Edukacja i Początki Kariery
Simone de Beauvoir wykazywała wybitne zdolności akademickie już od najmłodszych lat. W 1925 roku, mając zaledwie 17 lat, zdała maturę z matematyki i filozofii. Następnie podjęła studia na kierunku matematyka w Institut Catholique de Paris, a także studiowała literaturę i języki w Institut Sainte-Marie. Jej akademickie osiągnięcia były imponujące. W 1929 roku, w wieku 21 lat, Simone de Beauvoir zajęła drugie miejsce w prestiżowym ogólnokrajowym rankingu studentów filozofii, znanym jako agrégation. Ustąpiła jedynie Jean-Paulowi Sartre’owi, stając się tym samym najmłodszą osobą w historii, która zdała ten niezwykle wymagający egzamin. Jej praca dyplomowa (Diplôme d’études supérieures), będąca odpowiednikiem dzisiejszego magisterium, została napisana w 1929 roku pod kierunkiem Léona Brunschvicga, a jej tematem była koncepcja pojęcia u Leibniza. Już podczas studiów na Sorbonie, gdzie uzyskała certyfikat z logiki i filozofii ogólnej, Beauvoir zajęła drugie miejsce w grupie, wyprzedzona jedynie przez inną wybitną myślicielkę, Simone Weil.
Kariera Literacka i Filozoficzna Simone de Beauvoir
Przełomowym dziełem w dorobku Simone de Beauvoir okazała się opublikowana w 1949 roku powieść „Druga płeć” (The Second Sex). Ta szczegółowa analiza ucisku kobiet stała się kamieniem węgielnym współczesnego feminizmu, wprowadzając rewolucyjną tezę o kobiecości jako konstrukcję społeczną, a nie biologicznym przeznaczeniu. Jej debiut powieściowy nastąpił w 1943 roku wraz z publikacją „Zaproszona” (She Came to Stay), w której wykorzystała formę beletrystyczną do zgłębienia egzystencjalnych dylematów. Kolejnym znaczącym sukcesem literackim okazała się powieść „Mandaryni”, wydana w 1954 roku, która przyniosła jej ogromne uznanie krytyki i czytelników. Dzieło to przedstawiało życie francuskich intelektualistów po zakończeniu II wojny światowej. Simone de Beauvoir była również współzałożycielką i redaktorką pisma polityczno-literackiego „Les Temps Modernes”, które stało się kluczową platformą dla szerzenia myśli egzystencjalistycznej. Szczególnie cennym wkładem w literaturę są jej wielotomowe pamiętniki; pierwszy z nich, „Pamiętnik statecznej panienki” (1958), szczegółowo opisuje jej proces wyzwalania się z mieszczańskich konwenansów.
Warto wiedzieć: Przełomowe dzieło Simone de Beauvoir, „Druga płeć” (The Second Sex), opublikowane w 1949 roku, stało się kamieniem węgielnym współczesnego feminizmu i wprowadziło rewolucyjną tezę o kobiecości jako konstrukcję społeczną.
Kluczowe Dzieła Simone de Beauvoir
- „Zaproszona” (She Came to Stay) – 1943
- „Druga płeć” (The Second Sex) – 1949
- „Mandaryni” – 1954
- „Pamiętnik statecznej panienki” (Memoirs of a Dutiful Daughter) – 1958
- „Etyka dwuznaczności”
- „Nierozłączne” (Les Inséparables) – publikacja pośmiertna
Nagrody i Osiągnięcia Simone de Beauvoir
Kariera literacka Simone de Beauvoir została uhonorowana licznymi prestiżowymi nagrodami. W 1954 roku otrzymała najbardziej znaczące francuskie wyróżnienie literackie, Prix Goncourt, za swoją powieść „Mandaryni”. Jej dorobek zdobył również uznanie na arenie międzynarodowej – w 1975 roku została uhonorowana Nagrodą Jerozolimską, a w 1978 roku Austriacką Nagrodą Państwową w dziedzinie literatury europejskiej. Simone de Beauvoir była trzykrotnie nominowana do Literackiej Nagrody Nobla – w latach 1961, 1969 oraz 1973, co jednoznacznie potwierdza jej światową rangę jako pisarki i myślicielki. Jej wkład w rozwój feminizmu i egzystencjalizmu jest nie do przecenienia.
| Rok | Nagroda | Za |
|---|---|---|
| 1954 | Prix Goncourt | „Mandaryni” |
| 1975 | Nagroda Jerozolimska | (Ogólne uznanie dorobku) |
| 1978 | Austriacka Nagroda Państwowa w dziedzinie literatury europejskiej | (Ogólne uznanie dorobku) |
| 1961, 1969, 1973 | Nominacja do Literackiej Nagrody Nobla | (Potwierdzenie światowej rangi) |
Kontrowersje i Skandale
Kariera Simone de Beauvoir nie była wolna od kontrowersji. W pewnym momencie swojej kariery nauczycielki wywołała skandal, który na krótko pozbawił ją prawa do wykonywania tego zawodu. Została oskarżona o uwodzenie i wykorzystywanie seksualne swoich nieletnich uczennic. Te zarzuty, dotyczące nadużyć seksualnych wobec studentów, w kontekście ówczesnych standardów pedagogicznych, doprowadziły do interwencji władz oświatowych, co stanowiło mroczny epizod w jej życiu zawodowym.
Ciekawostki i Inne Aspekty Twórczości
Choć Simone de Beauvoir jest powszechnie kojarzona z filozofią i literaturą, jej wczesna edukacja była silnie ukierunkowana na nauki ścisłe; posiadała certyfikaty z matematyki ogólnej. Jest autorką ważnych prac z zakresu etyki, w tym „Etyki dwuznaczności”, w której starała się sformułować zasady moralne oparte na wolności jednostki. Wiele jej prac, w tym powieść „Nierozłączne” (Les Inséparables), zostało opublikowanych dopiero po jej śmierci, co pozwoliło badaczom na nowo odkrywać intymne aspekty jej życia i twórczości. Jej związki z Sartrem, Algrenem i Lanzmannem, a także adopcja Sylvie Le Bon, ukazują złożoność jej życia osobistego. Dzieło „Druga płeć” jest często uznawane za najważniejsze dzieło feministyczne XX wieku, a jej twórczość stanowi fundament dla idei feminizmu drugiej fali. Wkład Simone de Beauvoir w rozwój filozofii feministycznej i analizę pozycji kobiet w społeczeństwie jest nieoceniony. Jest również autorką takich dzieł jak „Zaproszona” (She Came to Stay) z 1943 roku, „Krew innych” (The Blood of Others), a jej autobiograficzne dzieła, takie jak „Pamiętnik statecznej panienki” (Memoirs of a Dutiful Daughter), rzucają światło na jej drogę do niezależności. Jej życie i twórczość, ściśle związane z postacią Jean-Paula Sartre’a, pozostają przedmiotem badań i dyskusji, a jej wpływ na współczesne myślenie o płci, wolności i egzystencji jest niezaprzeczalny. Dzieło „Le Deuxième Sexe” (Druga płeć) z 1949 roku, opublikowane nakładem wydawnictwa Gallimard, przyczyniło się do legalizacji aborcji we Francji. Jej dziedzictwo jest nadal żywe i inspiruje kolejne pokolenia.
Chronologia Życia i Twórczości Simone de Beauvoir
- 1908 – Narodziny Simone Lucie Ernestine Marie Bertrand de Beauvoir w Paryżu.
- 1910 – Narodziny siostry, Hélène de Beauvoir.
- 1925 – Zdanie matury z matematyki i filozofii.
- 1929 – Zajęcie drugiego miejsca w egzaminie agrégation; rozpoczęcie związku z Jean-Paulem Sartrem; napisanie pracy magisterskiej o koncepcji pojęcia u Leibniza.
- 1943 – Publikacja debiutanckiej powieści „Zaproszona” (She Came to Stay).
- 1949 – Publikacja przełomowego dzieła „Druga płeć” (The Second Sex).
- 1954 – Otrzymanie Nagrody Goncourtów za powieść „Mandaryni”.
- 1958 – Publikacja pierwszego tomu pamiętników „Pamiętnik statecznej panienki”.
- 1975 – Uhonorowanie Nagrodą Jerozolimską.
- 1978 – Otrzymanie Austriackiej Nagrody Państwowej w dziedzinie literatury europejskiej.
- 1980 – Śmierć Jean-Paula Sartre’a.
- 1986 – Śmierć Simone de Beauvoir w Paryżu w wieku 78 lat.
- Publikacje pośmiertne – m.in. powieść „Nierozłączne” (Les Inséparables).
Simone de Beauvoir pozostawiła po sobie trwałe dziedzictwo jako filozofka i pisarka, której prace, zwłaszcza „Druga płeć”, nadal kształtują dyskursy o feminizmie i egzystencjalizmie. Jej życie, naznaczone intelektualnym partnerstwem z Jean-Paulem Sartrem i odwagą w poruszaniu trudnych tematów, stanowi inspirację dla wielu, czyniąc ją jedną z najbardziej znaczących postaci intelektualnych XX wieku.
Często Zadawane Pytania (FAQ)
Z kim była żoną Simone de Beauvoir?
Simone de Beauvoir nigdy nie wyszła za mąż. Jej wieloletnim i najważniejszym partnerem życiowym był filozof Jean-Paul Sartre, z którym łączyła ją otwarta relacja.
Czego dokonała Simone de Beauvoir?
Simone de Beauvoir była wybitną filozofką egzystencjalistyczną, pisarką i teoretyczką feminizmu. Jej najsłynniejsze dzieło, „Druga płeć”, zrewolucjonizowało myślenie o roli kobiet w społeczeństwie i stało się kamieniem węgielnym drugiej fali feminizmu.
Kim jest beauvoir lady?
Termin „beauvoir lady” nie jest powszechnie używany i prawdopodobnie odnosi się do Simone de Beauvoir, podkreślając jej znaczenie jako ikony feminizmu i intelektualistki. Nie jest to jednak formalne określenie jej osoby.
Czym jest feminizm według Simone de Beauvoir?
Według Simone de Beauvoir feminizm polega na uznaniu, że kobieta nie rodzi się kobietą, lecz się nią staje, co oznacza, że jej tożsamość jest konstruktem społecznym i kulturowym. Dąży do uwolnienia kobiet od narzuconych im ról i stereotypów, umożliwiając im pełną realizację własnego potencjału jako autonomiczne jednostki.
Źródła:
https://en.wikipedia.org/wiki/Simone_de_Beauvoir
